Xa son un politólogo

Este venres entregáronme o certificado que acredita que son Licenciado en Ciencias Políticas e da Administración pola Universidade de Santiago de Compostela. Polo que xa podo dicir que son un politólogo. Despois de pasar estes cinco anos de formación na Facultade de Ciencias Políticas e Sociais, fago un balance positivo do que me aportan no persoal e no profesional. Foron moitos os momentos vividos, uns máis agradables e outros menos, algúns dos cales fun compartindo con vos neste blog. Pero, como son positivo, eu quero quedarme con todos aqueles momentos que me aportaron máis na miña vida.

Durante esta etapa non só dediquei o tempo a estudar, senón que tamén tiven a oportunidade de realizar outras actividades que me resultaron moi enriquecedoras, entre elas teño que destacar a de ser Coordinador de IESGA na facultade, facer as prácticas na Axencia de Emprego e Desenvolvemento Local do Concello de Lugo, ser bolseiro SPIU (bolseiro de sostibilidade, participación e integración universitaria), ser alumno-titor de estudantes de 1º curso, ou ser representante dos estudantes na Xunta de Facultade.

Tamén teño que facer mención a moitas persoas que coñecín e das que aprendín moito, tanto na facultade e noutras facultades, como na Residencia Universitaria Monte da Condesa, ou noutras dependencias da Universidade. Sen lugar a dúbidas foron moitas as persoas que contribuíron a facer realidade a miña formación. A todas estas persoas que apareceron no meu camiño e das que aprendín tanto, nunca lles poderei agradecer o suficiente por todos estes momentos que pasamos xuntos.

Agora tócame servir como politólogo á sociedade. Unha sociedade que está vivindo un forte proceso de terciarización; é dicir, de ampliación das demandas de emprego no sector servizos como o turismo, o lecer, o deporte e a atención a colectivos con dificultades. E aquí é onde está un dos maiores xacementos de traballo para os politólogos. Tarefas como a xestión da Sociedade da información, a perspectiva de xénero, proxectos europeos, desenvolvemento e medio ambiente, variación no modelo de lecer como o turismo deportivo, saúde, turismo rural, urbano, industrial e as necesidades de empresas e institucións de xestión cultural ou consultoría son agora empregos altamente demandados.

Os politólogos temos instrumentos para analizar, predicir e modificar. Temos moito que dicir en planificación, organización, xestión e novas tecnoloxías da información. Estamos na sociedade da información, na que o procesamento desa información é fundamental para as empresas e as Administracións involucradas no e-government. As empresas e as Administracións teñen que tomar decisións en función da información que teñen, e os politólogos estamos en moi boas condicións para manexar esa información, prever situacións futuras e situarse ante elas para tomarlles vantaxe.

Voces de Lugo

O programa Voces de Lugo, que se pode escoitar en Radio Voz de luns a venres das 8 ás 11 da mañá a través da emisora de Lugo no 105,6 FM, é presentado por Raquel González e Bea Franco. Un programa no que podemos atopar os temas, os debates, as entrevistas e os contidos que farán máis amena e interesante cada mañá.

Dende o meu blog quero felicitar as persoas que fan posible este programa, porque me parece moi entretido e con moi bos contidos. Tamén quero agradecerlles que me conviden a asistir ao programa para comentar sobre distintos temas de actualidade, como os relacionados coa participación veciñal, a actualidade política ou o endurecemento da Lei contra o tabaco, entre outros. Alégrame poder participar nuns momentos de tertulia e coñecer as distintas opinións e compartilas cos ouvintes.

Cada día, de luns a venres, este programa axúdanos a sentir máis cerca o que nos rodea. Conta coas voces que comparten connosco intereses, preocupacións, opinións. Pero tamén coas que, ata desde a discrepancia, axúdannos a entender o que nos rodea. En Voces de Lugo, cada día fan posible entreternos con temas vivos, facéndonos sentir a actualidade con personaxes que nos achegan os ingredientes que debuxan o perfil de cada xornada.

Por iso, cada día propóñennos un variado menú de Voces de Lugo para facer a mellor descrición do que rodea a nosa vida. Só temos que acender a radio e unirnos a Radio Voz, algo que vos recomendo que fagades, para estar máis preto do que nos rodea.

O exercicio da responsabilidade

Despois de ler o último comentario que publicou no seu blog o Alcalde de Lugo, podo dicir que estou totalmente de acordo coa afirmación do seu título. Estou convencido que na Política, non todo vale. Porque na Política, como na vida, non todo vale. A pesar de que desgraciadamente hai xente que pensa o contrario e fai que os cidadáns, cometendo o erro de xeneralizar, teñan unha imaxe negativa da Política.

Dende o meu blog quero manifestar que como en calquera outra profesión, na Política atópaste con Políticos responsables no seu traballo e con políticos que non son responsables no seu traballo. O mesmo que ocorre cos avogados, fontaneiros, xornalistas, músicos, mestres, ou calquera outra profesión na que pensemos.

A Política, en democracia, é un servizo público que ten unhas regras do xogo, a partir das cales os que exercitan esa nobre tarefa teñen distintas formas de buscar e interpretar ese servizo público. E como di o Alcalde de Lugo " pensemos que a democracia é un constante avance e as normas que a rexen nunha sociedade aberta, plural e democrática, son de todos".

Sendo unha realidade que na política nos podemos atopar con xente que debido a unha ambición desmedida ou por querer aferrarse ao poder, son capaces de facer calquera cousa e de non respectar as regras do xogo existentes na Política. Pero tamén nos atopamos con Políticos traballadores e responsables. E na Política, en democracia, non podemos esquecer nunca que os cidadáns son os que deciden avaliando o traballo feito.

Estou seguro que un Político debe actuar dende o exercicio da responsabilidade. Unha responsabilidade que é moi importante, porque estamos a falar de persoas que xestionan recursos de tódolos cidadáns. Polo que tamén é moi importante que os Políticos actúen respectando as regras do xogo. Por iso debemos ter presente sempre que na Política, non todo vale.

O FEIL en Lugo

O Plan Español para el Estímulo de la Economía y el Empleo consta de catro eixes de actuación: medidas de apoio a empresas e familias; de fomento do emprego; medidas financeiras e orzamentarias; e, por último, medidas de modernización da economía. E o Goberno de Zapatero ten o propósito de pór en marcha e xestionar integramente o conxunto de medidas que contén o Plan E.

No que se refire ao fomento do emprego o Plan E introduce medidas directas de impulso á creación de emprego, entre as que cómpre salientar o Fondo para Entidades Locais e o Fondo Especial para a Dinamización da Economía e o Emprego, tanto polo volume de fondos que se mobilizan, 11.000 millóns de euros, como pola capilaridade das actuacións que se porán en marcha, que xerarán 300.000 empregos distribuídos por toda a xeografía española.

No caso concreto do concello de Lugo as obras financiadas polo FEIL (Fondo Estatal de Investimento Local) supuxeron un investimento no municipio de máis de 16 millóns de euros que posibilitaron levar a cabo 79 obras. Unhas obras que están a cumprir os obxectivos fixados no "Plan Zapatero": facer obras, contratar dotacións e crear emprego.

Trátase dunhas actuacións que permitiron a creación de 974 postos de traballo o que, tal e como salientou o Alcalde de Lugo, “permitiu superar as expectativas que se marcaron". As obras do “Plan Zapatero” promovidas polo Concello de Lugo foron repartidas entre a zona rural e os barrios da cidade para que todos os veciños puidesen verse beneficiados.

Neste sentido, na zona rural estanse a realizar actuacións en 42 pistas que permitirán que 54 parroquias teñan aglomerado en quente, o que vén a significar progreso, modernización e facer que os veciños do rural vivamos nas mellores condicións. O que é resultado do compromiso de mellorar o rural, como xa comentei nun comentario anterior no meu blog.

Os 100 días de Feijóo

Os cen días de goberno de Feijóo resúmense en paralizacións, incumprimentos e recortes de dereitos fundamentais. Porque o Goberno de Feijóo dedícase a paralizar todo o que fixo o anterior Executivo en lugar de gobernar e xestionar. Deste xeito o característico destes cen días foi a paralización das grandes infraestruturas e da contratación de obra pública, o incumprimento de promesas electorais e o recorte dos investimentos e dereitos dirixidos ao benestar da sociedade galega.

O Goberno de Feijóo tamén estancou a Lei da Dependencia debido á falla de interlocución cos concellos e á paralización das infraestruturas sociais e conxelou o Plan Galego de Acuicultura, ademais de desmantelar o dispositivo contra os lumes, derogar a Lei de Pesca e suprimir a base de salvamento marítimo prevista para a Costa da Morte.

A isto hai que engadir o recorte de dereitos adquiridos pola cidadanía, como a eliminación da gratuidade dos libros de texto, o desmantelamento dos Plans de Cooperación cos concellos, a eliminación de prazas docentes en primaria e a redución do 30% dos docentes das escolas oficiais de idiomas, ou a anulación de obras de abastecemento e rexeneración dos ríos en Ferrol, Padrón e Rodeiro (concellos gobernados por alcaldes socialistas).

Ademais Feijóo creou un conflito que nunca houbo en torno ao galego coa posta en marcha dunha enquisa absurda e innecesaria, que ten por obxecto que lle resolvan os cidadáns un problema que el creou e que el ten que resolver. En lugar de facer enquisas sobre o galego debería facelas sobre outras cuestións de interese, por exemplo preguntarlles aos pais que lles parece ter que pagar os libros de texto dos seus fillos.

A principal consecuencia deste desgoberno do PP é o incremento do paro en Galicia, que por primeira vez en catro anos se sitúa por riba da media estatal. Isto demostra que Feijóo en vez de traballar para solucionar o desemprego está centrado en paralizar o que fixo o anterior goberno e en castigar aos concellos que non están gobernados polo PP, o que o leva a non ocuparse do que realmente importa aos galegos.

Vergoñentas declaracións do PP

Despois do acontecido na XL Asemblea do Consello da Xuventude de Galicia (CXG) celebrada o pasado 28 de marzo e ante as vergoñentas declaracións do PP contra o acto de responsabilidade demostrado por Azucena Rodríguez e o resto da Comisión Permanente ao presentar a súa dimisión ao fronte do CXG, dende IESGA queremos responder a isto cun comunicado, que poño a continuación:

IESGA denuncia as vergoñentas declaracións do PP contra o acto de responsabilidade demostrado por Azucena Rodríguez e o resto da Comisión Permanente ó presentar a súa demisión ó fronte do CXG

O pasado venres Azucena Rodríguez Amoroso, coordinadora de Universidades de IESGA, presentou a súa dimisión como presidenta electa do Consello da Xuventude de Galicia nun acto de responsabilidade co organismo representativo da mocidade asociada galega.

A Coruña, 21/07/2009. A asociación estudantil IESGA respostou esta tarde a través dun comunicado de prensa ó PP ó fío da demisión de Azucena Rodríguez Amoroso como presidenta electa do CXG.

A asociación estudantil quixo deixar claro en primeiro lugar que “ ostentar a presidencia do Consello da Xuventude de Galicia non é un fin nin para IESGA nin para Azucena Rodríguez, a quen eleximos en representación da nosa organización como candidata á Presidencia do CXG, senón un medio para mudar todo aquelo que a experiencia nos di que pode ser mellorado, para traballar pola mocidade e para representar o mellor posible os intereses das entidades que forman parte do Consello.” Engadiron ademáis que “o feito de que Azucena Rodríguez sexa a irmá da anterior presidenta non lle confire máis dereitos que ninguén, pero tampouco llos limita, e a súa lexitimidade non pode ser obxecto da menor dúbida cando é a nosa organización quen a elixe e a propón pola súa experiencia, traxectoria e traballo no eido do asociacionismo xuvenil, fácilmente comprobable”. E, en todo caso, “non ten nin máis nin menos dereitos que hai dous anos, cando foi elixida Secretaria Xeral do CXG e votada polos membros de Novas Xeracións”.

Dende a asociación estudantil reforzaron a idea de que “a dimisión está motivada nun acto de absoluta responsabilidade co organismo ante a grave situación na que se atopa o mesmo. O non nomeamento da Presidenta por parte da Consellería de Presidencia, incumprindo así a lei 2/1987 do Consello da Xuventude de Galicia aprobada no Parlamento, así como as diferentes manifestacións que nos últimos meses se teñen feito por parte do Partido Popular o único que demostran é o seu pouco respeto polo Consello da Xuventude de Galicia, e un intento de uso do mesmo cun fin político e partidista”

Así mesmo, IESGA quixo saír ó paso das declaracións feitas polo PP sobre a suposta manipulación de Lage Tuñas á hora da decisión da dimisión. “Por unha banda estase acusando de monicreque á nosa organización e ó resto de organizacións que participaron na asamblea, así como a todos os membros da Comisión Permanente electa que tamén teñen dimitido.” “Por outro lado tamén se acusa a Lage Tuñas de manipular esta decisión, o que é total e absolutamente falso. “ “Ademáis de falso a realidade é que a maioría dos membros de IESGA non teñen relación algunha con Jose Manuel Lage, polo que baixo ningún concepto se terían deixado influír nin por él nin por ninguén”. Ademáis, abondaron, “Igualmente se ten acusado a Lage Tuñas de agresión física na pasada asamblea, unha cuestión totalmente falsa e insidiosa e que de ser certa tería que estar denunciada nos tribunais, pero só está cacarexada nos medios de comunicación porque carece de razón e probas. “

IESGA quixo tamén condear e denunciar “a pouca vergoña que manifesta quen comparece ante os medios con titulares máis propios dunha portada do “que me dices” que de manifestacións serias sobre o único organismo autónomo de representación da mocidade asociada galega”. “As telenovelas de clans e patriarcas son máis típicos da televisión que do Consello da Xuventude de Galicia, ainda que sorprende que NNGG faga este tipo de manifestacións xusto o día en que se descubren varios escándalos de suposta prevaricación no seu partido”

Finalmente, dende IESGA salientaron o feito de que os mesmos que denuncian supostos incumprimentos da Lei do CXG defende e jáctanse dunha investigación aberta pola Dirección Xeral de Xuventude cando este órgano, tal e como se desprende da lei 2/1987 do CXG non ten ningunha competencia recoñecida neste sentido, sendo polo tanto a propia investigación unha inxerencia como nunca se ten visto no único organismo autónomo de representación da mocidade, unha inxerencia paternalista que sí incumpre a lei do CXG.